Terugblik op de hectische gebeurtenis van 30 april 1980. Juliana gaf het stokje (beter gezegd: de scepter) door aan Beatrix. Misschien was Amsterdam als plaats van de feestelijkheden niet zo goed gekozen. Krakers, sympathisanten en relschoppers wilden optrekken naar het Paleis op de Dam om de demonstreren onder het motto "Geen woning, geen kroning". Het kwam tot een ware veldslag met de ME en het is een wonder, dat daarbij geen doden zijn gevallen. Het verhaal is al vaak verteld vanuit het standpunt van de betogers (zie de beelden hieronder), maar nu wordt stilgestaan bij de ervaringen van de ME. Ben Baan, destijds voor het eerst chauffeur van een ME-busje, schreef in zijn dagboek: "Weer knallen er ruiten uit mijn auto. Ik stuur weer op een groepje mensen af en deze keer laat ik m'n gas niet los. Ik geef nu zelfs gas bij, het kan mij niets meer schelen. Het gaat hier om levens van collega's. Dan zie ik opeens een chauffeur zijn pistool trekken. Hij zwaait er mee door een kapot gegooid zijruitje. Ik zit te schreeuwen en te brullen, ik weet niet of het van angst is of van kwaadheid. Maar in mijn lichaam zit iets dat verschrikkelijk brandt. Ik heb het gevoel of ik gek ga worden. Ik heb zelfs het gevoel dat ik iemand zomaar kan vermoorden". Met tot nu toe onbekend 8mm filmmateriaal.
